Poëzie en helen (workshop GGz Dichter)

In de middag van de Breingeindag in Alkmaar (30 maart 2009), na de presentatie van de nieuwe GGz-dichters van 2009, is er een workshop onder de titel ‘Poëzie en Helen’. Tegelijkertijd kunnen bezoekers kiezen voor een gedichtenroute door Alkmaar of een workshop over beeldende kunst. Pieter van Megchelen, GGz-Dichter 2008, leidde de poëzie-workshop. ‘Het was inspirerend om te merken hoeveel mensen mee wilden doen. En nog inspirerender om de gedichten te horen die na een half uur geschreven waren.’

Helende krachten aanspreken
Aan het begin van de workshop geeft Pieter een korte inleiding over helen en poëzie. ‘Een gedicht schrijven over wat je voelt, wat je raakt, kan helend werken. Het kan helpen als je eens wat meer van een afstandje kijkt naar je gevoelens en ervaringen. Door gebruik te maken van vergelijkingen en beelden krijg je zelf meer vat op dingen, die je in de greep kunnen houden. Het kan ook helend zijn om te verwoorden waar je heen wilt, wat je idealen zijn. Door te dichten spreek je de creatieve kanten van jezelf aan, de scheppingskracht die in je zit. Die kracht zal niet altijd genoeg zijn om al onze problemen op te lossen, maar zij is onmisbaar om heel te worden.’

En laat die inspiratie nu maar komen
Omdat het vaak lastig is om te beginnen met een gedicht, krijgen de deelnemers een paar tips mee. Pieter noemt de suggestie van zijn collega GGz-Dichter 2008 Anneke Slagter, die helaas niet bij de workshop aanwezig kon zijn: ‘Je kunt de zin aanvullen ‘Verdriet smaakt als…, voelt als…, klinkt als…en dan die zin gebruiken of het woord dat je hebt gevonden’. En hij doet de suggestie om inspiratie op te doen aan de hand van beelden. Hiervoor heeft hij prentbriefkaarten over de tafels verspreid. De deelnemers gaan aan de slag. Sommigen gaan lekker buiten in de voorjaarszon zitten, anderen zoeken binnen een rustig hoekje om aan hun gedicht te werken. Na een half uur komt iedereen weer bij elkaar en lezen de meesten hun gedicht voor. Een boeiende en vaak ontroerende ervaring. Karen Heerema, één van de drie GGz-Dichters 2009, maakte tijdens de workshop het volgende gedicht:

Verdriet voelt als drijfzand soms
zak erin weg maar verdrinken
nee, spreid je armen en benen
alsof je vliegt
lichter dan de droefenis.

Karen Heerema (Breingeindag, Alkmaar)

Dit gedicht is een prachtig voorbeeld van hoe je een gevoel in een paar regels kunt uitdrukken, en op een manier dat anderen er ook nog kracht en troost uit kunnen putten.

Enkele tips voor (beginnende) dichters:

  • Schrijf eerst gewoon vanuit je gevoelswereld, vanuit jouw ervaring alles op wat er in je opkomt. Maak je daarbij nog niet te druk of het mooi is, als het maar echt vanuit jezelf komt.
  • Lees het dan eens hardop voor jezelf voor. Luister goed, welke zinnen goed klinken, welke woorden misschien overbodig zijn.
  • Onderstreep de sterkste zinnen en woorden en kijk wat er gebeurt als je de rest weglaat. Vaak wint een gedicht daardoor aan kracht.
  • Poëzie is (ook) de kunst van het weglaten.
  • Laat het gedicht rustig even liggen en kijk er een dag of een paar dagen later nog eens naar. Misschien heb je in de tussentijd iets gezien dat er nog bij moet, of kun je nog meer woorden weglaten.
  • Als je er tevreden over bent, lees het eens voor aan vrienden en onbekenden. Let goed op hoe zij reageren. Soms kan dat helpen om het verder te verfijnen.
  • Poëzie van anderen lezen en horen kan inspirerend werken.
  • Maar let wel op: blijf trouw aan jezelf. Het is jouw gedicht, het zijn jouw woorden en beelden. Het is de uiting van jouw scheppingskracht, die sterker wordt als je haar vaker aanspreekt.
  • Daarom is de belangrijkste tip: blijf schrijven en deel je gedichten met elkaar. Deze wereld kan elk sprankje schoonheid gebruiken die we kunnen scheppen. En wie pijn kan omvormen tot schoonheid, of uiting kan geven aan liefde en andere idealen, heeft zichzelf en anderen een groot geschenk gegeven.

Pieter van Megchelen

Sabbat

sabbat
in de chaos
van hoofd en hart
wij vluchten
voor formulieren
onjuiste adviezen
het dossier zijn

sabbat
in de chaos
een laagje sneeuw
bedekt de straat
heel dun
manna
genoeg voor vandaag

Sylvia Huurman

Wuivend groen

Wuivend groen
lantaarn licht
klapdeuren
thee en knappertjes
van Verkade

Witte t-shirts
opengebroken kluisjes
klapdeuren
van de paaz

Ik eet knappertjes
wuivend groen
lantaarn licht

Sylvia Huurman

Knappertjes

Ik eet knappertjes
dezelfde van Verkade
hoor klapdeuren
nachtmerries
houden mij wakker
maken mij misselijk

Ik draag witte t-shirts
dezelfde als de jaren
dat ik uit dozen leefde

Ik hoor klapdeuren
zie nachtlampjes
van de paaz
drie bedden
en kluisjes
opengebroken

Ik eet knappertjes
van Verkade

Sylvia Huurman

Juryrapport 2009

Aanmoedigingsprijs Sylvia Huurman
Sylvia Huurman viel op door de prachtige beelden waarmee zij feilloos een sfeer weet op te roepen in haar gedichten, een sfeer waarin elk woord een beladen betekenis heeft. De poëzie van Sylvia Huurman is een poëzie die raakt, die je als lezer stil in de tijd zet. Het tweeluik ‘Ik eet knappertjes’ en ‘Wuivend groen’ is daar een treffend voorbeeld van. Klik hier voor haar gedichten.

Aanmoedigingsprijs Thea Smits
Vanuit het welbewust gekozen perspectief van de buitenstaander weet Thea Smits de pijnplekken in de GGz moeiteloos te benoemen in beelden die tot leven komen en bijblijven. In haar poëzie stelt Thea Smits vragen over onze eigen verantwoordelijkheid als burger en als medemens. Het gedicht ‘Suïcidemelding’ spreekt in dit opzicht boekdelen en zet ons danig aan het denken. Klik hier voor haar gedichten.

GGz-Dichter 2009 Michael Grünlo
De taal van Michael Grünlo is kort, terloops bijna, maar zijn poëzie zet beelden zodanig neer, dat deze op het netvlies van lezers gegrift worden. Michael Grünlo verstaat de kunst van het weglaten - elk woord heeft betekenis. Hij schrijft gedichten vol ingedikte emotie, waarin de anekdote meerdere lagen krijgt. Het themagedicht ‘Meisje op fiets’ (het kortste gedicht dat de redactie onder ogen kreeg) klinkt als een mantra en loopt als het ware nadien nog een tijdje met je mee. Michael Grünlo heeft met de keus van dit beeld het onderwerp “gezien worden’ een nieuwe dimensie gegeven.
Zelf noemt Michael Grünlo zijn poëzie een “deelbare ervaring’. De redactie kan deze beschrijving volmondig onderschrijven. Klik hier voor zijn gedichten.

GGz-Dichter 2009 Karen Heerema
De poëzie van Karen Heerema is qua vorm, taal en inhoud een volstrekte eenheid. Haar gedichten hebben een sterk anekdotisch karakter, maar gaan daar tegelijkertijd aan voorbij - ze weet de gebeurtenis op een hoger niveau te plaatsen. Een dossier wordt een leven, een leven wordt universele menselijke existentie.
Karen Heerema trekt ons als lezer een wereld in waarin niets vanzelfsprekend is. Een dag is niet zomaar een dag. En is een gesprek wel een gesprek of is het een schijnvertoning? In de poëzie van Karen Heerema is niets wat het lijkt, desondanks gloort de herkenning achter elk woord. Klik hier voor haar gedichten.

GGz-Dichter 2009 Jolies Heij
Jolies Heij verrast in haar poëzie met krachtige beelden, verontrustende symboliek en een sterke combinatie van taal, beeld en inhoud. Zij toont ons een wereld waar ‘de tijd aan een deurpost hangt’ en pijn slechts ‘pluisjes op een vilten hoed’ zijn. Bij Jolies Heij is een gedicht méér dan een goed gekozen beeldspraak. Zij schildert elk detail van haar poëzie met weloverwogen penseelstreken. In de poëzie van Jolies Heij ziet de lezer de innerlijke beleving daadwerkelijk terug in de beschrijving van de wereld, waarmee de dichter ons aan de hand neemt en ‘inkijkjes in de binnen- en buitenwereld’ geeft, zoals zij dat zelf omschrijft. Klik hier voor haar gedichten.

Verdriet voelt als drijfzand soms
zak erin weg maar verdrinken
nee, spreid je armen en benen
alsof je vliegt
lichter dan de droefenis

Karen Heerema (Breingeindag, Alkmaar)