In een aquarium
op Ikea kast met wieltjes
zweven hersenen
uit de schedel gelepeld
gevoed in fysiologisch water
slangetjes vullen gulzige vaten
met rood sap uit hengelend plastic
De wetenschapper
drukt zijn neus tegen het glas
dromend van schijnwerpers en prijzen
het is gelukt
zijn creatie
een ziel zonder lichaam
De dwaas
Hersenen zonder buitenleven
losgeknipt van neuzen en indrukken
sterven als kreeften
in kokend bouillon
Wij weten dat lichaam en geest onlosmakelijk met elkaar verbonden zijn, als twee zijden van dezelfde munt. Is het lichaam uit balans, dan raakt dit meestal onze geest. En zijn wij psychisch uit evenwicht, dan heeft dit vaak lichamelijke gevolgen. Emotie roept reacties op in ons lichaam, op spierweefsels en op de lichaamsfuncties. Denk maar aan wat spanning met je nek kan doen of angst met je buik.
Volgens het Trimbos-instituut, het onderzoeksinstituut van de GGZ, zijn 30-50% van de bij de huisarts gepresenteerde lichamelijke klachten lichamelijk onverklaarbaar. Als reactie hierop zien we een meer gecombineerde benadering van lichaam en geest, van somatiek en psyche. De mens wordt daarin als een integraal geheel gezien. Eeuwenoude, Oosterse wijsheden zijn weer terug in het nu van de westerse wereld.
Betekent die verbondenheid van lichaam en geest ook dat er sprake kan zijn van doelgerichte beïnvloeding? Met andere woorden: zit onze lichamelijke gezondheid tussen onze oren? Sterker nog: kan onze geest onze gezondheid besturen?
De redactie van de GGZ dichter heeft hier zelf geen antwoord op, vindt het thema interessant. Zij weet wel dat er veel verbondenheid, maar ook gebondenheid, tussen lichaam en geest is, die kan leiden tot inspiratie, die de hand tot schrijven brengt. De komende periode zullen de GGz Dichters die band daarom verdichten in hun poëzie.
dat zijn geest geslepen was
tot diamant, zijn ogen
daarom fonkelden
en dingen zagen
die er in werkelijkheid niet echt waren
verwarring was toch duisternis
geen zonlicht?
hoe ontvang ik jou nu
mooie jongen
met je icarusvleugels
van gesmolten was
waarmee verbind ik mijn ik
het vlees waarin ik woon
de geest waarin ik droom
mijn handen reiken niet meer
raken niet meer aan de wereld
zoeken toch naar een verbond
de spiegel antwoordt niet meer
in de etalages loopt een vreemde man
wat is nog mijn naam
als ik strepen trek in mijn armen
en mijn hoofd tot barstens toe breek
is er iets dat leeft
maar in mijn bed ligt een ander
als ik durf te slapen
mijn verleden is ver van mij
ik zal verdwalen deze nacht
hoop dat ik morgen weer wakker wordt
in het portret van mijzelf
het gezicht dat ik zocht