Ik leef in een afgescheiden wereld

Ik leef in een afgescheiden wereld
van koperdraad en poppentranen
ik beweeg mij buiten de tijd
in een glazen bel
van licht en stuivend zand
waar engelen komen en gaan

Ze geven mij een woord of een mes
ik verdwijn als je me aanspreekt
ben niet de jouwe
maar altijd een schim
van iets wat je denkt te begrijpen

Iets wat doet rillen
wat onzichtbaar is
onder de huid kruipt
en nooit verdwijnt

Als stil water

Als stil water
- schijnbaar ongestoord
door de storm
die om ons woedt -
speel je verder.

Maar als de onderstroom
het licht ontmoet,
het water rimpels toont
en je ernstig vraagt
waar ik nu toch woon,

neem ik je kleine hand
en vloeien stille woorden
in de stroom van onze band.