Witte pulver
starre blik van ontzieling
buigend naar je binnenkant
altijd op reis met witte pulver
waarin je nooit de stilte vindt
starre blik van ontzieling
buigend naar je binnenkant
altijd op reis met witte pulver
waarin je nooit de stilte vindt
Ik wil nooit meer zo ruim leven
met tweestrijd in mijn handen
Ik pas onder het kussen van mijn bed
Daar leef ik zonder spoken en noodhulp
Transparant is mijn pijnscheut
als bamboe van glas
Mijn benen zijn gebroken
van de rafels vlecht ik een krans
voor mijn gescheurde plek
Ik ontdek veilige vaardigheden
drink uit de gebleekte lichtbron
Zo leef ik kwetsbaar en volkomen
onder lakenwitte lucht
13 oktober 2011: Dag voor Lichaam, Geest en Gezondheid
GGz Breburg organiseert op 13 oktober de dag voor Lichaam, Geest en Gezondheod. Lichamelijke en psychische klachten komen veelvuldig gezamenlijk voor en zijn een zware last voor cliënten. Voor hulpverleners is de gecombineerde aanpak van deze problematiek niet altijd evident. Een ketenaanpak is daarvoor vereist.Maar hoe kan die behandeling optimaal geleverd worden, en wat is er nodig aan onderlinge samenwerking in een dergelijke keten van hulpverleners in de somatische zorg, de GGz en de eerste lijn?
In 2010 publiceerden de GGzDichters rond het thema ‘Lichaam en geest’: “Wij weten dat lichaam en geest onlosmakelijk met elkaar verbonden zijn, als twee zijden van dezelfde munt. Is het lichaam uit balans, dan raakt dit meestal onze geest. En zijn wij psychisch uit evenwicht, dan heeft dit lichamelijke gevolgen. Emotie roept reacties op in ons lichaam, op spierweefsels en op de lichaamsfuncties. Denk maar aan wat spanning met je nek kan doen of angst met je buik.”
Roland Hoven, een van de GGz Dichters 2010 én werkzaam bij GGz Breeburg, zal gedichten voordragen rond het thema ‘Lichaam en geest’ tijdens de Dag voor Lichaam, Geest en Gezondheid.
schaduw bij de parkeerautomaat
jij in mijn ruimte - je hulp ongevraagd
met mijn gestuntel in rollende munten
mijn schuld die ik achter het klepje laat
Geld is heilig. Tenminste, wie de krant leest of tv kijkt weet bijna niet beter. Alles moet efficiënt. Maar kan alles efficiënt?
Waar ligt de grens tussen redelijk zuinig zijn met overheidsgeld en onredelijk hard zijn voor patiënten? Is de waan van de beursgang geen gekte die normale mensen nu ook botvieren op de zwakkeren in de samenleving? Hoe normaal is een aandeel eigenlijk?
De GGz-dichters wijden enkele gedichten aan de waan van het geld, het geloof in immer doorgaande efficiëntie en de vele -maar al te werkelijke- dilemma’s die de bezuinigingen binnen de GGz veroorzaken.