Slangenkuil
In een koude slangenkuil,
Ik was onderkoeld
Mijn ziel had mij verlaten.
Mijn verstand bevroren,
Gevoel gedrenkt in angst.
‘k was zó bang,
‘k was zó alleen
Was ik er nog wel
En wilde ik wel zijn?
In een koude slangenkuil,
Ik was onderkoeld
Mijn ziel had mij verlaten.
Mijn verstand bevroren,
Gevoel gedrenkt in angst.
‘k was zó bang,
‘k was zó alleen
Was ik er nog wel
En wilde ik wel zijn?
n de afgelopen maanden hebben de GGz-Dichters zich laten inspireren door het thema ‘Zomerleegte’. Inmiddels ligt de zomer al weer enige tijd achter ons en is er veel gebeurd in de samenleving zowel als in de GGz. Op het raakvlak van beiden zagen we het Dwang en Drang-beleid de kranten donker kleuren. Een golf van verontwaardiging overspoelde Nederland naar aanleiding van incidenten met betrekking tot het separeren van mensen binnen de GGz. Was dit de algemene gang van zaken in de Nederlandse psychiatrie? Het topje van de ijsberg?
De tijd gaat voort en de schok die ons toen beroerde is al weer voorbij. Immers, nieuwe zorgen roepen om aandacht. Maar soms is voortgaan niet zo eenvoudig. Dwang is een breed begrip en kent vele gedaanten en gezichten. Rode draad is de angst die ermee gepaard gaat. Angst die in de ergste gevallen zelfs jaren later nog als een tweede huid meegedragen wordt. Voort gaan wordt voort staan.
‘Dwang & Bang’ is het tweede thema waar de GGz-Dichters mee aan de slag gaan. Heeft u gedachten of ervaringen over dit thema die u de dichters mee wilt geven? Schroom niet en reageer hier op de website. Wie weet vindt u uw woorden terug in de poëtische beelden van Pieter van Megchelen, Anneke Slagter of Roelof Wit.
Bang voor mannen,
bang voor seks
banger voor de liefde.
Bang voor beroering
bang voor spanning
’t bangste voor emoties
Bang voor spinnen, bang voor donker
bang voor onbekende dingen
bang voor vreemde landen,
bang voor vreemde mensen,
bang voor ander eten.
Bang voor leven, bang voor dood,
bang voor spuit en dokter,
Bang voor kanker, bang voor waanzin,
bang voor al dat ik niet ken,
Bang voor ’t hele leven!
Opgesloten in mijzelf, ga ik tekeer, telkens weer. ik kan niet anders meer schreeuwen kon ik boos worden verdrietig zijn krabben en krassen janken en krijsen ik was klein en altijd alleen krassen zitten in mijn hoofd draadjes zitten los, het voelt als erg in de war ik ben bang.