Deze kamer
zal mij niet herinneren
Alles is inwisselbaar:
de lampen, het bureau,
het gordijntje
Net zoals ik
te vervangen
door het volgende exemplaar.
Het gekras op de wand
wordt overgeschilderd en vergeten
Ik wacht
en de kamer
verwacht mijn vertrek.
Michael Grünlo
Ik vind geen mond
om tegen te praten
geen ogen
om in te kijken
geen spiegels
om gedachten in te lezen
geen taal
om messen te slijpen
geen handen
om ineen te slaan.
Alleen maar lucht
dik als inkt
en muren
zonder gezicht.
vastdraaien in gedachten
krakend tot stilstand komen
in doolhof van gevoel
als ’t donker steeds donker
bank staat stevig
schuifel langs muur
lange murenmuur
stopt bij dichte deur
bezoek mag naar buiten
frisse lucht soms amper naar binnen
’t is voor zijn bestwil
maar voelt zo niet goed
niet zoals ’t zijn moet
koord om hart
rukt hart eruit
voel niet te veel
in deze hel
schuifelvoeten in kale kille gangen
hand glijdt over koude stangen
gevangen zonder tralies
gevangen in je hoofd
liedje van verlangen
tranen op je wangen
zonnestralen vangen
Kinderrechters tolereren niet langer dat jongeren met psychische problemen tussen criminelen in de gevangenis belanden. De jongeren kunnen niet terecht bij pedagoog of psychiater, omdat er te lange wachtlijsten zijn. Sommigen zitten al een jaar of langer tussen criminelen of worden zonder behandeling de straat op gestuurd.
Hoe gevangen kun je je voelen?
Gevangen is het nieuwe thema waar de GGz-Dichters mee aan de slag gaan. Zij kunnen reflecteren op de schrijnende situatie voor jongeren. En zij kunnen het gevoel verwoorden wat mensen in de GGZ kunnen ervaren: gevangen zijn in je gedachten, in je wanen, in je eenzaamheid, in je angsten…
Heeft u gedachten of ervaringen over dit thema die u de dichters mee wilt geven? Schroom niet en reageer hier op de website.