Het AlledaaGGZe

Alledaagse dingen zijn helaas
niet zo gewoon in de GGZ
Je went er aan, dat wel, soms gaat dat wel,
maar het is niet gewoon

als Piet weer naar de separeer moet,
dan is dat gewoon
Men noemt dat een patroon
En straks is hij weer rustig
en mag hij er weer uit
Een beetje wennen aan wat prikkels,
extra gesprekje, misschien een pammetje erbij
Hij knapt weer op, terug het leven in
Maar langzaam zie je hem
weer glijden naar de separeer

Als Anneke doordraait
en er een stoel door de ruit gaat
Ja dat is normaal
We weten dat allemaal
Je moet haar ook niet plagen
Dat is nu eenmaal zo
En als het dan ook nog warm is,
ja dan gaat dat even mis
Maar om nu te zeggen dat dat bijzonder is
Nee zo gaat dat nu eenmaal hier

En Willem zit te suffen met
een biertje in zijn hand,
leest zogenaamd de krant,
drinkt koffie, rookt een sigaret,
rookt nog een sigaret en schenkt wat koffie bij.
En na vier uur mag hij een bier
Als je voorbij loopt, roept hij hoi
en kijkt je even nog wat wazig na
Hij ziet er best tevreden uit,
maar toch

Dat is het leven van alledag in de GGZ
Alledaags is niet altijd gewoon.

Alledaags

Mijn dagen verdroom ik
met onalledaagse dingen
Luchtfietserij staat mij
alsof mijn geslepen pen
op iedere ziel krast
Alsof de witte jassen
mij wel zien zitten.

Ik beoefen hoogvliegerij
als tijdverdrijf
Wie wil er nou
rokend en drinkend verzuchten
de gastenkamers boenen
de wonden betten en afplakken?

Dat is zo alledaags.

Jolies Jeij

Alledaags

alle dagen
eindeloos veel koffie drinken
sigaretten roken
voor je uit zitten staren
doelloos
de toekomst inkijken.

Karen Heerema

Dagelijkse ironie

Iedere middag
hou ik haar hand
vast en zeg:
‘Het komt allemaal goed’.

Juist tegen haar;
de vrouw die mij
leerde niet te liegen.

Michael Grünlo

Zo maar een dag

Ik sla mijn ogen op
en er tuimelen meeuwen
uit de lucht
achter mijn voorhoofd kreunt
een brandend zuchten
alsof bladzijden worden omgeslagen
loodzwaar als van klei.

Wanneer ik de schelp verlaat
trek ik een gewervelde jas aan
van pakpapier
krul mijn glimlach tot een strik.

Jolies Heij

Vergeten

Zon
zee zinkt
vergaat in gedachten
geheugen sluimert zacht
zacht zonlicht lacht
de toekomst tegemoet
weet niet goed wat
hiermee moet
met deze sluimermist
geheugen dat zich steeds
vergist

© Karen Heerema (mei 2009)

Het AlledaaGGZe

De dagen van ons leven worden gevuld met een aaneenschakeling van kleine dagelijks terugkerende dingen, die ons leven, schijnbaar oneindig, volledig kunnen vullen. Die mooie ochtendboterham met kaas, dat hondje dat altijd blaft als je langs loopt, het meisje van de supermarkt (dat wel of niet tegen je lacht). Geen dag is het zelfde en toch lijken de dagen zich in vaste patronen aan één te rijgen. Soms zijn ze nauwelijks van elkaar te onderscheiden. Maar is dat alledaags - of juist niet?

Voor mensen die te maken hebben met de GGz zijn de alledaagse dingen lang niet altijd vanzelfsprekend. Wat maakt bijvoorbeeld de dag? En waar hebben we last van? Zijn dat de dingen die er zijn of zijn het de dingen die er juist NIET zijn? En hoe komen we de dag door? Soms is opstaan een klus, de deur uitgaan een gevecht en de dag invullen een heldendaad. Andere keren beleef je op een dag zoveel dat het wel een heel leven lijkt. Maar is dat alledaags? Wat is er eigenlijk alledaags aan leven met de GGz?

Deze keer laten de GGz-Dichters zich inspireren door het AlledaaGGze. Wat is voor hen de smaak van elke dag? Hoe kijken zij naar onze dagelijkse beslommeringen? En op welke manier weten zij ons vandaag te raken met hun (verre van) alledaagse poëzie?