Pijnlijk simpel
Natuurlijk
werd ik boos
(het scheef hangende
kastje in de keuken
is mijn ding)
Totdat jij
het onbegrijpelijke
zo pijnlijk simpel maakte:
‘Over die pijn
heb ik zelf controle’
Michael Grunlo
Natuurlijk
werd ik boos
(het scheef hangende
kastje in de keuken
is mijn ding)
Totdat jij
het onbegrijpelijke
zo pijnlijk simpel maakte:
‘Over die pijn
heb ik zelf controle’
Michael Grunlo
prima hoor dat het taboe
op zelfbeschadiging wordt opgeheven
dat littekens tot taal
worden verheven
geschaafde huid tot kunst verklaard
dat het schaamrood om
snijden slikken krassen branden
van de kaken wordt gehaald
en geblust met woorden
die doen toch geen pijn
laten we dan ook alles
wat als taboe verzwegen
tot taal verspreken
want wat met de liefde en de dood?
er is geen betere manier om te sterven
om aan het kruis te worden genageld
dan door liefdeskolder of zelfmoord
dan de ongeschreven wetten
met rode inkt te schrijven
de psych de liefde te verklaren
zodat spijkers in je handen
worden geslagen
door ongewenste demonen te baren
en als nageboorte te worden weggedragen
stik maar in je hartebloed
mijn kind
dat is pas zelfbeschadigend
Jolies Heij
Als woorden ontoereikend zijn
niet komen
niet naar buiten
Oude pijn barst
opnieuw vurig
door witte lijnen
Ik verberg mijn armen
voor jouw blik
zo neutraal dat
het dodelijk is
Ik toon mijn armen
lijkt uitdagend
dit is wie ik ben
dit is wat ik deed
Toen
Destijds
Nog zichtbaar
Krassen in mijn armen
altijd minder diep dan
daar in mij
Als jij vraagt
waarom en hoe
en zonder oordeel
ben ik zichtbaar
maar
kan jij mijn pijn
wel aan
kijk niet zo
onaangedaan
Karen Heerema
fluisterstemmen
mannenschreeuw
vrouwenkreun
- gespannen stilte
nachtschreeuwvrouwen
kreukelmannen
schroeivlekken
snijplekken
kapotte banken afgeleefd
wit hard tl-fel
ogendicht
schimmenmens
parallel universum
onbekend bestaan
van veel te veel
verborgen in
gewoon
de stad
waarom niet geweten
net zo makkelijk jij of ik
maar zij
praat er maar niet
liever niet
over
Karen Heerema
Er zijn mensen die zichzelf beschadigen, zichzelf verwonden. Moeilijk om voor uit te komen, moeilijk om over in gesprek te gaan. Een taboe-onderwerp. De landelijke Stichting Zelfbeschadiging wil het zwijgen hierover verbreken en de hulp aan mensen die zichzelf verwonden verbeteren. Zij starten hiervoor een kunst- en trainingstraject ‘Met mij alles goed– van litteken naar taal’. ‘Met mij alles goed’; een zin om je achter te verbergen.
De redactie was bij de openingsbijeenkomst in Altrecht en was onder de indruk van de ervaringsdeskundigen die hun verhaal deelden, de kunst die uitdrukking gaf aan wat zij voelen. Verwonden geeft even rust, en dooft de psychische pijn uit voor enkele minuten of uren. Hulpverleners kunnen cliënten vaak alleen de boodschap geven: ‘niet doen’, ‘het is hier op de afdeling verboden’ en dekken toe uit angst om teveel pijn omhoog te trekken. Waar cliënten behoefte aan hebben is een rustige en milde, niet veroordelende reactie. Een open gesprek over het verwonden: Wat triggert het? Wat voel je als je het doet? Wat kan je helpen?
Sonja Nijon, initiatiefnemer van ‘Met mij alles goed’, wil taal vinden voor wat mensen die zichzelf beschadigen voelen. Wij vragen de GGz Dichter hier een steentje aan bij te dragen. Taal is immers de kracht van een dichter.
Meer weten over de locaties in 2010 van de expositie: www.metmijallesgoed.nl
Heeft u gedachten of ervaringen over dit thema die u de dichters mee wilt geven? Schroom niet en reageer hier op de website.