De dans
Ik kijk naast me en zie niet anders dan de dans van toen.
Het verleden cirkelt sierlijk om me heen.
Ze lacht en bedriegt, ze verleidt me wanneer ze roept.
Maar bij me kan ze niet meer, nu ik alleen nog hier besta.
Ik kijk naast me en zie niet anders dan de dans van toen.
Het verleden cirkelt sierlijk om me heen.
Ze lacht en bedriegt, ze verleidt me wanneer ze roept.
Maar bij me kan ze niet meer, nu ik alleen nog hier besta.
Bevrijd me niet, ik blijf gevangen.
Want in jouw woorden hoor ik mezelf.
Alleen in jouw gedachten kan ik dansen.
Ik pak me met jouw handen vast.
Geef me geen ruimte en geen tijd.
Zodat ik je kan verstikken en je me vergeet.
En ik voor altijd weet dat ik kan dansen
in de balzaal van jouw geest.
Ga weg hier vandaan
Zo ver dat ik je niet meer zie staan
Zo ver dat ook je stem mij niet bereikt
ga weg zodat je verdwenen lijkt
Want alleen zonder mijn ogen en oren
Kan ik je pas zien en horen
Pal ernaast, iets eronder
ver van boven, vanaf de maan.
Een tik, dan gauw een aai
en snel er weer vandaan.
Hoe kan het dat al die mensen
wel op de aarde blijven staan?
Je luisterde en ik vertelde. Je volgde en ik deed.
Mijn ritme werd jouw adem.
Tot jouw verhaal de mijne bleek.