Davey

dat zijn geest geslepen was
tot diamant, zijn ogen
daarom fonkelden
en dingen zagen
die er in werkelijkheid niet echt waren

verwarring was toch duisternis
geen zonlicht?

hoe ontvang ik jou nu
mooie jongen
met je icarusvleugels
van gesmolten was

Gerelateerde berichten

No related posts

2 reacties to “Davey”

  1. Mooi gedicht!!

  2. klasse…stijl.

Reageer op dit bericht




Reacties worden gepubliceerd op de website, maar kunnen door de redactie aangepast of verwijderd worden. Wilt u de redactie bereiken? klik dan hier