Eens mijn liefste

Eens mijn liefste waren wij één.
Deelden wij onze geheimen
onuitgesproken met elkaar.

Waarheen, mijn liefste, ga je nu?
Waar is die andere wereld
die ik niet bereiken kan?

Soms reikt je hand naar mij
en streel je mijn herinnering,
zo vluchtig als de ochtendmist.

Als dan opnieuw de zon opgaat,
en tranen met de dauw verdampen,
dwaal ik verder met je … en vraag ik:

Blijf nog even. Toon je ogen.
Grijze sporen van de tijd.
Spiegels van mijn weemoed, stil.

En blijf ik hopen dat ik deze dag
met jouw andere wereld leven kan

Gerelateerde berichten

No related posts

Reageer op dit bericht




Reacties worden gepubliceerd op de website, maar kunnen door de redactie aangepast of verwijderd worden. Wilt u de redactie bereiken? klik dan hier