Komkommertijd
Komkommertijd en ik alleen. Ik lust niet eens
komkommers. Alle hulp verdwenen. Weg vangnet,
heen. Hangt niet meer op, gewoonweg nergens
meer te vinden. Soms radeloos en hopeloos
verschroeid haast. Die hulp die hielp, die ik
vertrouwde, is weggegaan. Zit ergens waar het
héél exotisch is. Even weg van afspraken en
ziekte, toestanden, beslommeringen en ellende.
Ik kan nergens heen, ik durf niet eens naar buiten
en zeker niet alleen! Ik kan geen vakantie nemen.
Niet weg van eenzaamheid, verveling, armoede
En zinloosheid.’t Enige dat ik mee maak is chaos, troep.
Een puinhoop maak ik van mijn leven. ’t Liefst
wil ik als iedereen doodgewoon ver weg zijn,
van iedereen die ik toch nooit zie: in ‘t buitenland
hoef ik jullie niet weemoedig, hoopvol op
te wachten.Zalig ijsje, heerlijk, lekker puh.
Anneke Slagter
Gewelige gedichten maak je Anneke!
Naast me ligt de krant waar ik je levensloop las…
Zelf heb ik een boek geschreven”ik was op de Paaz”
Nooit had ik durven dromen dat mijn gebundelde dagboeken, die ik daar ter plekke had geschreven zoveel induk hebben gemaakt!
Het ligt bij Bruna in Weert in de winkel en was ook al bij l1 radio….schrijven was voor mij de beste therapie!
Nu ga ik verder je prachtige gedichten lezen..
Liieve groet,
Wilma Schulpen
Toeval
Ik zie net een mail binnenkomen dat er meer dan 3 duizend exemplaren zijn verkocht! Mijn boeken geef ik in eigen beheer uit.
Nu kan ik nog meer ex-patienten helpen met de aanschaf van een pc om ze zo uit hun isolement te halen…
Mijn droom is uitgekomen!!!!
Wilma
Wat een fijn compliment! dankjewel! Ook ik heb al mijn ellende van me afgeschreven. Ik ga je boek zeker lezen. Wij, ervaringsdeskundigen, de mensen die weten waar het over gaat moeten onze bevindingen wereldkundig maken. Dit wrede taboe moet afgelopen zijn. Veel succes en vooral gezondheid. Mijn boek zit er aan te komen.
Groetjes, Anneke.