Op doorreis tussen polen

Zó draait de wereld rustig door
en zó sla ik op hol,
wal, kant noch richting op te gaan
maal ik racend dol in ’t rond.

Zou dit gevoel nou werelds zijn?
Nou werelds voelt het niet
venijn verbergt zich in de staart
slaat neer, met pijn, verdriet.

Een storm, een manie is op komst
woedt razend door mijn leven
creëert tornado, beeld en kunst
zolang de wereld draait

en ik daar deel van ben.
Slingerend van pool naar pool,
zucht. Sturen kan ik beter nu
en van min naar plussen reizen.

Anneke Slagter

Gerelateerde berichten

No related posts

Reageer op dit bericht




Reacties worden gepubliceerd op de website, maar kunnen door de redactie aangepast of verwijderd worden. Wilt u de redactie bereiken? klik dan hier