Ridder
“De aarde is geen plat schild
maar ze is rond als een appel !”
Om deze malloot in maliënkolder
zakken de ridders lachend door hun zetels
tuimelen de tranen op het tinnen tafelgerei.
“Onzichtbare paarden zullen
metalen kasten trekken
op wielen van omgesmolten zwaarden
die nutteloos zijn geworden
door kanonnen die passen
in de palm van je hand.”
Plotspijnlijke stilte.
Omgesmolten zwaarden… hij zei het echt
Een man van eer doodt nog liever zijn eigen paard.
Ze brengen hun gildebroeder
naar de heelmeester
die hoofdschuddend zucht
om deze reddeloze ridderziel.
Zwijgend laten de edelmannen
hun voorheen vriend achter
Een huilend hoopje huid in harnas.
500 jaar later…
Een man in chemisch pantser
eenzaam in strijd met het leven
verwarde ziel
smeekt snikkend of ik
nobel als een Ronde tafel Ridder
een lans voor hem wil breken.