Spijkerhard
Een spijker loopt door de straat
niet op zijn gemak
tussen menselijke voeten
die hem mijden en omzeilen
Hij oogt zo onberispelijk anders
met zijn ranke rug
Dan denkt hij
die punt
ze vrezen mijn scherpe punt!
Een door niemand bijgehouden tijd later
vindt hij een puntenverwijderaar
Een slijptol
die zonder scrupules
aan het schaven gaat
Dan blijkt
roestende ellende
mensen minachten net zo goed
botte spijkers
Kromgebogen afgestompt beschadigd
zoekt hij steun bij staalgenoten
die hem hardvochtig toeschreeuwen
‘jij bent niet meer één van ons’
Zijn laatste bezoek
is aan de slijptol.
‘Wil je ijzerpoeder van me maken ?’
als een spijker kan sterven
is dat even later gebeurd
koude rillingen van ontroering liepen mij over de rug. Mooi!