Zo maar een dag

Ik sla mijn ogen op
en er tuimelen meeuwen
uit de lucht
achter mijn voorhoofd kreunt
een brandend zuchten
alsof bladzijden worden omgeslagen
loodzwaar als van klei.

Wanneer ik de schelp verlaat
trek ik een gewervelde jas aan
van pakpapier
krul mijn glimlach tot een strik.

Jolies Heij

Gerelateerde berichten

No related posts

Een reactie to “Zo maar een dag”

  1. Erg mooi! Veel zeggingskracht en poëtisch. En ook een mooie titel (zelfde als een van mijn gedichten op deze site ;-)

Reageer op dit bericht




Reacties worden gepubliceerd op de website, maar kunnen door de redactie aangepast of verwijderd worden. Wilt u de redactie bereiken? klik dan hier